Fred en Ed

Elke dag riskeer ik mijn leven als ik van het station naar mijn werk loop.
Ik moet namelijk door een parkje (parkje zei ik? mijnenveld) heen waar het er wemelt van de hondendrollen. Even niet opletten en het kan al fataal zijn.

Ik moet ook langs een groep eenden die altijd op de zelfde plek zitten aan de kant van de sloop.
Toen ik een keertje goed keek zag ik dat er tussen de eenden een zwart konijntje huppelde. Hij zag mij ook! en rende in zijn paniek het ijs op. (wat er toen nog lag)
Ik verbaasde mij dat zo'n losgeslagen huisdier kon overleven in die barre kou.

Maar een paar dagen later (toen het al wat warmer was en er geen ijs meer op de sloot lag) zag ik hem weer. Hij was niet alleen want hij had zijn vriendje erbij gehaald. Een bruin konijn een wilde denk ik een echte rambo die zijn nieuwe vriendje alle kneepjes van het overleven heeft bij gebracht.

Ik noem ze Fred en Ed. Weet je wel?
van de lekkerste chocolade pasta die uit een tube komt.