Flying Lotus

Nou Flying Lotus, zo actief hebben wij je anders niet gezien... 

Ondanks alles een fijn feestje. Maar mister headliner liet te lang op zich wachten en toen waren we al in slaap gevallen eer hij was begonnen. We waren zelfs eigenlijk al thuis voordat hij was begonnen.... misschien lag ik zelfs al te slapen... 

Als ik meer energie had gehad, het zuurstof gehalte gewoon rijkelijk was en als de drankjes niet zo duur waren geweest (drie euro voor een biertje uit een plastic bekertje) waren we misschien nog wel gebleven, maar deze teleurstelling vergeten we even niet. Mister NotSoFlying Lotus. 

Berlin Ruft An

Vrijdagavond is er ook dit:


Maar wat het is: Morgenavond ga ik eerst naar Bootleg. Daar met mensen afgesproken die vorige week niet konden komen. Of we daarna nog naar het Paard gaan weet ik niet.
Zaterdagavond moet ik 's avonds dansen, dus ik weet niet of de buurtsuper erzin zit,... maar nu weet ik wel eindelijk wat er nog meer zaterdagavond was. Ik was het namelijk vergeten dat jullie dat plannetje hadden gezegd. Was het gister leuk bij de Eindejaars Expo?

Oja en daan, weet je al iets meer over die Flying Lotus kaartjes?

xxx

Het nieuwe vrijdagmiddag liedje!

Soms probeer ik mn gedachtes weg te laten waaien. Weg te laten blazen door de wind.
Dan steek ik mn kop wel eens uit het raam als het flink waait. Of ik ga in de tocht tussen twee gebouwen staan. Of in het hoekje van twee hoge muren, waar de wind als een tornado speelt met de blaadjes, bekertjes en mac donals burger papiertjes. Baby-tornadoos zijn dat. Maar toch doen ze wat ze doen.
Ze zijn alleen niet zo goed in het weg blazen van alles wat op dat moment in je hoofd zit, of uberhaubt je hoofd. Daarvoor kan je echt beter naar de storm.

Gister had ik er een beetje moeite mee. Het waaide hard genoeg. Meer dan matig. En vooral bij de koude kille gebouwen. Onderweg naar werk bleef ik even langs het water staan. (Zodat alle gedachtes die vielen ook direct verzopen)
Maar sommige gedachtes wilden er niet uit. Ze hielden zich met al hun weerhaakjes vast aan de binnenkant van mn hersenen. Echt niet dat ze los wilde laten. Ik bleef staan tot het zo een zeer deed dat ik er geen zin meer in had.

De rest van de dag had ik er hoofdpijn van en 's avonds liep ik nog met de gedachtes rond.Vandaag ging het al ietsje beter. Er zijn er een paar vandoor. Al ben ik vanochtend wel even naast de afzuigkap gaan staan. Maar toen was ik vergeten wat ik nog meer moest doen.

Villa achterwerk

zwaai je vaak naar vrachtwagenchauffeurs?

zoals gewoonlijk is de bus te laat. Godzijdank niet de driekwartier die ik gister stond te wachten, maar de gebruikelijke zeven tot tien minuten.
Het is eigenlijk nooit echt vol in de bus. En wonderbaarlijk genoeg zitten er altijd een aantal mensen precies op dezelfde plek. Zodat het heel vervelend lijkt alsof ik nog steeds in de bus zit, en niet alweer.
Soms moet ik ook wel even goed nadenken welke dag het vandaag is. En ik moet zeggen dat ik het liefst een sprongetje had willen maken bij de gedachte het vandaag vrijdag is.

Vanavond ga ik taart eten en krijg ik cadeautjes. Vanavond doen we een spelletje en is de familie weer eens compleet. Vanavond is marilou semi-jarig.
En ik heb er best wel zin in!
Maargoed, dat is vanavond. En tussen nu en dan zit nog een hele werkdag.

De bus komt in beweging en ik kan eindelijk mn koude voeten op de verwarming van de bus leggen. Het valt me op dat er hier iemand niet op de goede plek zit.
Normaal gesproken zit ze direct bij het trappetje, rechtvooraan in de linkerstoel. Maar daar zit nu iemand anders. Zij zelf zit precies aan de andere kant. In het hoekje weggekropen. Verslagen.
Ze kijkt op als ze me ziet. Ik weet zeker dat ze me herkent. Ik kom d'r zo goed elke dag tegen en ze houd me zo goed als elke dag in de gate.
Ze weet waar ik in stap, dat ik nooit een strippenkaart bij me heb en ze weet ook waar ik uit stap. Ze let op me of ik dan wel op tijd op het knopje druk en of ik wel op tijd van mn stoel kom.
Van haar weet ik alleen dat ze schuchter lijkt, teveel friemelt, normaal probeert te doen terwijl ze niet doorsnee is, dat ze in zichzelf praat en dat ze zwaait naar alle vrachtwagens.En ik weet dat mensen haar negeren.

Wat ik niet wist, vandaag zet ze de grote stap. Ze kijkt me aan en ik kijk terug voor zover dat gaat(ze is een beetje scheel). Ze zegt, hoi, jou zie ik vaak in de bus. Ja, zeg ik. En ik lach er vriendelijk bij. Daarna komt er een golfstroom van allerlei vragen. Waar stap ik uit. En ga ik dan naar school. Of ze me vanmiddag weer ziet en dat ze me echt vaak tegen komt. Nee echt vaak tegen komt. Veel vragen komen bijna onverstaanbaar uit haar mond maar ik blijf vriendelijk lachen en beantwoord zo goed als het kan elke vraag. Andere mensen in de bus kijken van mij naar haar.
Aan sommige mensen kan je heel goed zien dat ze mensen, die anders zijn dan zij, niet gewend zijn en ze niet goed weten wat ze ermee aan moeten. Ik zeg niet dat ik het wel kan. Het blijft misschien ook lastig. Maar in ieder geval, negeer ik ze niet.

Midden tussen haar vragenvuur door gaat al haar aandacht ineens naar een vrachtwagen chauffeur. Ze wacht tot we hem passeren en zwaait dan naar de man achter het stuur. Ik kan niet zien of hij terug zwaait.

'Zwaai je vaak naar vrachtwagenchauffeurs?' vraag ik. Maar ze reageert niet meer. Ze heeft namelijk alweer een nieuwe vrachtwagen in het vizier.

HEee Stelltje PINGUINS

Het is vrijdag en het is me niet gelukt mn favoriete vrijdagliedje hier als filmpje te zetten. Wil iemand me even uitleggen hoe dat moet?

Verder heb ik vandaag een panda in mn hutkoffer, ja een echte en een heleboel troep. Alle mensen in de bus dachten vast dat ik op vakantie ga. Het is natuurlijk ook interressant als je met een grote tas loopt. Want dan heb je veel om mee te nemen. En dat is natuurlijk al helemaal interressant. maar ik kan er ook niet zoveel aan doen hea. Als Jelle dichterbij zou wonen zou ik ze niet allemaal mee hoeven te nemen.

Maargoed! Eerst nu maar even wakker worden met een kopje ontbijtthee.

Het is trouwens best stil op de blog. Heeft niemand meer een mooi verhaal? Niemand wat te bloggen? Daan, heb je niet nog meer vreemde haltes waar je over wilt vertellen? Of zijn we gewoon kauwgommoe.

Doeiii :)

Euh... geen

Zo dat was weer een snelle week en een snel weekend. Drie keer knipperen en de week is voorbij. Zo lijkt het als je terug kijkt. Als je vooruit kijkt, dan laat alles zo op zich wachten. En deze zondag duurt ook echt al lang.
Zo lijkt het ook echt gisteren dat ik het logboek van kapitein linke loutje aan het bijhouden was op zondagavond. (het was het plan en het elke dag te doen, maar elke zondagavond is ook goed) Anyways.

Sorry, dit soort dingen moet ik altijd even zeggen aan het einde van de week. Ik probeer mezelf altijd te weerhouden het tegen andere mensen te zeggen. Maar voila. Daar heb je vrienden voor.
En op dit moment zegt blogger.com dat hij geen contact heeft met deze pagina... fakkers. AHA daar zijn we weer.

Op dit moment zit ik achter een helzaam rommelig bureau met overal verf, kwasten en losse blaadjes. Ik vind het toch best knap van mezelf dat ALTIJD ALLES ONDER de verf zit als ik ga verven. maar mn mac heb ik altijd nog steeds schoon weten te houden. Dat zegt wel wat. Wat bijna helemaal schoon gebleven is, is de blouse van oma. Die is nieuw, 85 euro en hoefde niemand. Ook oma niet dus. Maar ik vond het zo sneu voor de blouse. Dus misschien doe ik Fish&chicks wel na. Die van America's Next Dance Crew. Volgt iemand dat? nee zeker...

Volgende week heb ik trouwens mn eerste wedstrijd weer. We hebben nog een plekje in de auto, als iemand zin heeft, laat maar horen.

xxx

The PoGo

Echt een verschrikkelijke naam voor een vet ding. Ik snap niet waarom ze de naam polaroid dat aan doen. maargoed. ik vind het wel vet. En zoals heel veel andere dingen, wil ik het hebben.

kijk op http://www.polaroid.com/pogo/nl/

fuck mango

vandaag..werd ik heel ongebruikelijk wakker om zeven uur van mijn broertje die zijn sokken aan het uitschelden was..ofsoiets. In ieder geval had het is iets te maken met FUCK en sokken. Ik hoopte dat het verder niet toonaangevend zou zijn voor de rest van de dag... godzijdank viel ik toch nog even in slaap. Al duurde het maar een half uur want mama kwam vertellen dat ze wegging. Struikelend over de kat, een ander boos broertje omdat ik het licht aan deed in de gang, bijna de bus gemist en het is kouder buiten dan gedacht.
In de bus een smsje dat school vandaag niet door gaat. Oh, wat zal ik dan eens gaan doen vanmiddag.
Vanaf half 12 is mn werkplek alleen voorzien van mij. Dus gaat de muziek iets harder. Alle chatboxen aan en duizend sites met filmpjes, grapjes en inspiratiebronnen. Ookal, heb ik daar na een half uur genoeg van.
Ik bel froukje of ik dr fiets mag lenen zodat ik mn op twee na grootste liefde kan ophalen aan de andere kant van de stad. M'n canonnetje. Die nu eindelijk de operatietafel af mocht na acht weken.
Froukje spijbelt vandaag dus er is geen probleem en aangezien ik toch niks anders te doen heb dan pinguins tekenen verlaat ik the office en sluit me bij froukje aan. Samen drinken we thee en dan stap ik voor de eerste keer in bijna vier weken op de fiets.
En het is verdomme weer kouder dan gedacht.
Als ik voor het stoplicht sta hangt er een man uit het raampje van zijn auto en vraagt of ik lekker wil neuken. Ik trek maar en wenkbrauw op en fiets door. Lekker neuken is te doen, maar niet met jou denk gast. Vroeger was ik altijd van slag door dat soort opmerkingen. Maar het klinkt misschien gek, als meisje-zijnde raak je er volgens mij gewoon aan gewend dat er gekke mannen zijn die uit autos hangen en vragen of je wil neuken...
Maargoed. In de bogaard staat de halve mafiabende van rijswijk voor de macdonals een sigaretje te roken. En er zijn oude vrouwtjes in de HEMA die bijna met hun neus op de grond hangen. (maar niet zo erg als in budapest) De vrouw achter de gebaksafdeling van de HEMA herkent me als ik een croissant kom afrekenen. 'Jij werkte hier toch.' vraagt ze. En ik denk NEE hoezo? Maar zeg: eh ja.. Buiten hap ik in een croissant en herinner me ineens weer waarom ze niet te vreten waren. Kleffe kaas en te smeuige ham. Ik gooi de helft weg en stap de Dyabite in. En daar is hij dan: 'TADAA' zegt de medewerker van de Bynabite. 'Hier is ie weer.'
Glazend van blijdschap ligt mn canonnetje me aan te grijzen. En ik vraag m of ie een fijne vakantie heeft gehad. Maar het enigste respons wat ik krijg is een gniffelende toonbankmeneer.

Dan stap ik maar weer op de fiets. De bogaard is niet de moeite waard om in rond te blijven hangen. Ik zie een oude bekende van de basisschool, maar voor ze me ziet heb ik mn kapsjon al op.
Langzaam fiets ik terug. Ik word drie kee door dezelfde jongen ingehaald die tot drie keer toe dus zn ketting er opnieuw moest opzetten. Bij de AH in delft koop ik een bakje gemendfruit van veel te duur en een pakje kauwgom. Het pakje kauwgom geef ik aan froukje. Mn bakje fruit verberg ik in mn tas voor de zwerver op het bankje die hier vanochtend ook al zat. Want anders krijgt hij misschien honger. Misschien gooi ik straks wel een mango naar beneden voor de zwerver. Ik bel jelle en wacht op de lift.
Boven gaat de muziek weer aan en krijg ik mn jas niet uit. In het gemendefruit blijkt meer dan gewoonlijk veel mango te zitten. En ik denk verdomme, FUCK MANGO.

Ik wil naar huis.

De eerste 1 december?

He PartyClowns!
Ik ben aan het zoeken en bijna letterlijk graven geweest naar oude foto's. Want op mn mac staat eigenlijk niks. Maar zo kwam ik dus de map tegen met de 1decemberpicturesss. En volgens mij de eerste 1decmeber. De 1december dat Ellen&Ik nog heel erg bezig waren geweest met briefjes op de trap plakken en doekjes maken voor aan de muur. (Die later nooit daar hebben gehangen.) Het was ook de 1december dat Jeroen&Vincent? Wat? De 1december van de Allemans-vrienden die ook huwelijkruzie kregen... er waren veel mensen die de helft niet kende. Het was De Kubuswoning. Het was de 1december dat Jelle om 1 uur al boven lag te pitten. Het was de 1december waar Mario bij was. En daarna nooit meer gezien eigenlijk. Het was de 1december van de grote verfplaat en de schimmel/verbrandingsplek op de muur. Het was de 1december dat silben met rollen wcpapier liep en in slaap viel met beverfde handen (maar dat is misschien altijd zo?) Het was de 1december dat eigenlijk iedereen onder de verf zat. (Al is dat misschien altijd zo.) Maar het was NIET de 1december van de Varkens. Daar heb ik geen foto's van...

Boemklats

Vandaag was ik in de bus EN in de tram. En wonderbaarlijk genoeg zag ik vandaag niks buitengewoons. Het was een HELE gewone woensdag. Met weer heel gewoon heel veel regen en wind. En ik was hartstikke blij dat ik niet hoefde te fietsen, dat wel. Misschien had ik moeten gaan fietsen, misschien had ik dan iets leuks gezien. 

Eigenlijk fiets ik al geen lange afstanden meer sinds mn ipod kapot is. En dat is zeg maar al heel lang. En die gratis mp3-speler van ellen, die werkt toch niet zo lekker als een ipod. 

Anyways. Voordat ik ga doen alsof ik verwend ben,.... dat ben ik ook.... eh. 

Nou goed, nadat ik verwend ging doen, dus. Vond ik het tijd voor aandacht voor het volgende:

Het is een stille week hier (onder de tafel) (waarom klinkt dat ineens verdacht?) op de blog. Heeft iedereen het druk ofso? Hahah, en Ellen waar blijf je? Jij hebt het al helemaal niet druk met je ubberlangeoppervakantie! Of anders, vera, hoeveel kleingeld heb je nu?

Oja trouwens, willen jullie kijken wat je zaterdagmiddag van 21 februari te doen heb. En laat me het even weten? 

en kijk ik heb een nieuwe trui 

Hela Hola Kindercola?

Kennelijk een rustig begin van de week onder de tafel?

...

.........

.................

.... .....

....................... .................

.......

.......................................................................... .. . . ... .. . .... .. . . . ... . . .

(dit wil ik)

YESYESYES

Gisteravond zeiden we: whu morgen is het donderdag, en dat is super chill. Want donderdag betekend dat je kan zeggen dat het morgenavond weekend is. Dus, nog maar 1 nachtje slapen voor de vrijdag! EN Vrijdag, moet ik dat nog uitleggen?

Ik ben er helemaal uitgelaten van. Ik ben zo blij dat het morgen vrijdag is. Ik heb niet eens concrete plannen verder, maar ik heb er gewoon zin in.

Misschien komt het omdat dit mn eerste zwaar verdiende weekend is. Mn eerste weekend na een harde week werken van negen tot vijf, vijf dagen in de week. (wat totaal nieuw is voor dit sloebertje) Zo een week werken, zoals grote mensen dat doen. En dus ook zoals grote mensen ben ik super blij met het weekend. Of nee, ik denk dat ik nog blijer ben. Want grote mensen kunnen nooit zo heel blij zijn als ik!

Of wel? Jawel hea, dat kunnen ze wel. Zal ik er nu over ophouden? 

Morgen is het vrijdag! HOERA!

ps. silben, ik probeerde je te bereiken vanavond maar het lukte niet. 

Lucht

Het feit is er. Het dooit niet meer. Dus ook geen elfstedentocht. En nu kunnen jullie denken, begint marilou ook nog even sentimenteel te doen. Nee, dat deed ik dus niet. Ik wil alleen even vertellen dat dit, dit Nederlandse (Als ik Hollandse zeg worden de friezen boos) toppunt: schaatsen, het verschil is. Het verschil tussen mensen die hier al heel lang wonen en de mensen die hier nog maar pas wonen. Ik zou niet willen zeggen dat ik geen allochtoon op het ijs heb zien staan. Omdat: ik dat wel gezien heb & waarom ook niet.

Maar. Dit Nederlandse ding, dat schaatsen dat is volgens mij een onbegrijpelijk cultuurding voor mensen die de cultuur niet hebben meegekregen. En ineens kon ik het vergelijken met hoofddoekjes voor Moslimmeisjes. 

Ergens ben ik wel blij dat er iets is, wat Nederlanders toch bind. En wat Nederlanders Nederlanders maken. Het is niet dat ik tegen een multiculti ben, absoluut niet. Mensen die naar hier komen hebben daar een goede reden voor: een rijker bestaan en daarmee misschien een beter leven. Maar door al die culturen vergeet je gewoon waar je eigen nostalgie vandaan komt. En nu kom ik nogal uit een gezin die nogal iets heeft met nostalgie heeft... 

Maar hier komt dus het keerpunt. Die elfstedentocht. Mensen, wat een gruwel is dat? Eigenlijk gewoon marteling. Wat mensen wel niet doen voor zo een kruisje dan. En hoe wreed ze mensen afwijzen die een 3 seconde te laat zijn... Ik weet niet hoor... of dit dan mijn cultuur is. 

Bovendien, doet schaatsen ook zeer aan mn enkels. Maar ik snap het wel... De vrieskou. Het geeft niet hetzelfde gevoel als sneeuw. Maar het geeft je wel het gevoel dat de wereld er nog is. Dat het nog leeft en dat het nog zeggenschap heeft over hoe mensen leven. 

Daarom trok ik moedwillig mn snowboots uit de kast, en ik moet zeggen ik vind het eigenlijk heel jammer dat ze er nu weer terug in moeten... 

Als het vriest kan je lucht voelen. En eigenlijk had ik nog gehoopt op heel veel sneeuw. Maar nu is het alleen maar wachten. Wachten op de eerste sneeuwklokjes. En gelukkig, komen die er sowieso. En dat is maar goed ook, want als die er zijn, dan ben ik bijna jarig. 

xxx

 

Held op witte sokken

Als alle kleur uit de wereld zouden verdwijnen dan zou ik dat eerst maar eens een tijdje zo laten. Al zou ik wel alle mensen een kleurtje geven. En dan ook niet zeiken dus lekker divers. Daarna zouden planten weer groen worden. En beestjes krijgen hun kleur weer terug. Gewoon zoals het hoort. Voor de rest kan het me niet zoveel schelen. Ik heb liever dat de wereld eruit ziet als bijna al mijn shirts die ik vergeet uit te trekken bij het verven & ik nooit schoon kan houden. 

Maar rood, rood komt nooit meer terug.