maandag 19 januari 2009
zondag 18 januari 2009

Eigenlijk, heb ik niet zo veel te vertellen.
Eigenlijk, ben ik suf&moe. En in zo een perfecte bui om Marche of the Penguins te kijken. Precies dus wat ik aan het doen ben. Gezellig hoor die pinguïns die vanaf je beeldscherm mn (nog steeds, alweer, altijd) rommelige slaapkamer binnen kijken. Al zijn ze eigenlijk druk genoeg met overleven. Knappe beesten, wat ze presteren elk jaar, alleen maar voor baby-pinguïns. Enzo.
Maargoed. Voordat ik me ga inleven hoe het zou zijn om een pinguin te zijn stap ik gauw over op een ander onderwerp: Niemand heeft nog het goede getal geraden waar het kadootje aan vast zit. Het was een getal onder de twintig. En iedereen mag nog een keer raden. Al is het alleen maar omdat ik zelf vergeten ben wie wat geraden heeft.
vrijdag 16 januari 2009
Projectje voor Daan
Aangezien ik geen zin meer heb om mijn andere projectje van de kerstvakantie af te maken, ben ik dit weekend van plan om een illustratie te maken, wat als ondergrond zal dienen voor de animatie die ik ga maken.
Ik wil thema's horen mensen!
Gisteren was het heel gezellig met pizza's en de rest van de klas by the way.
Zo hoor je dat sommige mensen bijna niets te doen hebben op stage(marilou, ik voel met je mee) en anderen een zwijgplicht hebben over het project waar ze aan werken(ik ben jaloers op Nick, there, I said it!). Maar ik ben zelf wel tevreden over mijn stage, zoals jullie al weten.
kusjes van Daan
donderdag 15 januari 2009
Ik Slaap Mad Slecht
Het is weer laat maar ik ben klaar wakker
begin net me harde schijf op te ruimen
Maar kwam een map tegen met logboeken van chats programma’s
En bedacht me onder het lezen dat ik bijna niemand meer spreek van die mensen
En dat ik me er vrij focked onder voel
Ik kon me vrienden zowiezo op 2 handen tellen
Maar nu weet ik eerlijk gezegt niet waar 2 handen ze zijn of wat ze doen met hun tijd
Maar wat het meeste terug komt zijn
Al die plannen en iedeeen waar niks mee is gebeurt
Alle goeie tijden die na besproken werden die ik zelf alweer vergeten was
Problemen die er nu niet er toe zouden doen maar toen echt belangrijk waren
En vooral dat we niet van plan waren te veranderen en bij elkaar bleven
Mensen van jaren terug maar ook van het eerste jaar in Rotterdam die ik nu al niet meer spreek terwijl ik ze net leerde kennen
Ben zelf ook niet de meest bellende en organiserende gast
Maar ik weet bij sommige niet eens meer waneer het contact is gestopt
Nu ik bijna klaar ben met typen
Denk ik fok ik moet nog door de map muziek en bergen foto’s
Ik zie bij het open slaan van de eerste map al mensen met verf vlekken, nieuwe witte schoenen, slechte kapsels, lelijke pieces, meisjes waar de halve klas verlieft op was en oudere mensen die me zoveel kleine simpele dingen hebben geleerd
Het is meschien niet eens het probleem dat ze allemaal moeilijk vervaagt zijn maar gewoon het besef dat ik ze nooit heb bedankt voor hun tijd, moeite en aanwezigheid
Tja..
begin net me harde schijf op te ruimen
Maar kwam een map tegen met logboeken van chats programma’s
En bedacht me onder het lezen dat ik bijna niemand meer spreek van die mensen
En dat ik me er vrij focked onder voel
Ik kon me vrienden zowiezo op 2 handen tellen
Maar nu weet ik eerlijk gezegt niet waar 2 handen ze zijn of wat ze doen met hun tijd
Maar wat het meeste terug komt zijn
Al die plannen en iedeeen waar niks mee is gebeurt
Alle goeie tijden die na besproken werden die ik zelf alweer vergeten was
Problemen die er nu niet er toe zouden doen maar toen echt belangrijk waren
En vooral dat we niet van plan waren te veranderen en bij elkaar bleven
Mensen van jaren terug maar ook van het eerste jaar in Rotterdam die ik nu al niet meer spreek terwijl ik ze net leerde kennen
Ben zelf ook niet de meest bellende en organiserende gast
Maar ik weet bij sommige niet eens meer waneer het contact is gestopt
Nu ik bijna klaar ben met typen
Denk ik fok ik moet nog door de map muziek en bergen foto’s
Ik zie bij het open slaan van de eerste map al mensen met verf vlekken, nieuwe witte schoenen, slechte kapsels, lelijke pieces, meisjes waar de halve klas verlieft op was en oudere mensen die me zoveel kleine simpele dingen hebben geleerd
Het is meschien niet eens het probleem dat ze allemaal moeilijk vervaagt zijn maar gewoon het besef dat ik ze nooit heb bedankt voor hun tijd, moeite en aanwezigheid
Tja..
YESYESYES
Gisteravond zeiden we: whu morgen is het donderdag, en dat is super chill. Want donderdag betekend dat je kan zeggen dat het morgenavond weekend is. Dus, nog maar 1 nachtje slapen voor de vrijdag! EN Vrijdag, moet ik dat nog uitleggen?

Ik ben er helemaal uitgelaten van. Ik ben zo blij dat het morgen vrijdag is. Ik heb niet eens concrete plannen verder, maar ik heb er gewoon zin in.
Misschien komt het omdat dit mn eerste zwaar verdiende weekend is. Mn eerste weekend na een harde week werken van negen tot vijf, vijf dagen in de week. (wat totaal nieuw is voor dit sloebertje) Zo een week werken, zoals grote mensen dat doen. En dus ook zoals grote mensen ben ik super blij met het weekend. Of nee, ik denk dat ik nog blijer ben. Want grote mensen kunnen nooit zo heel blij zijn als ik!
Of wel? Jawel hea, dat kunnen ze wel. Zal ik er nu over ophouden?
Morgen is het vrijdag! HOERA!

ps. silben, ik probeerde je te bereiken vanavond maar het lukte niet.
Abonneren op:
Posts (Atom)
